Gangrenöz piyodermadaki etiyoloji bilinmemektedir; ancak inflamatuvar bağırsak hastalığı, romatoid artrit, kanserler ve hematolojik hastalıklar dahil olmak üzere çeşitli sistemik hastalıklarla ilişkilendirilebilir. 

Anormal ve abartılı bir immün yanıt olarak kabul edilir.

Hastaların çoğu 25 ila 55 yaşlarındadır. 

Gangrenöz piyodermadaki fizyopatoloji tam olarak anlaşılamamıştır, ancak nötrofil kemotaksisi ile ilgili sorunları içerebilir. Lezyonlarda İnterlökin-8 aşırı eksprese olur. Ülserasyonlar, hastaların yaklaşık %30'unda travma veya deri lezyonu sonrası, örneğin cerrahi bir işlemden sonra ortaya çıkabilir.

Belirti ve Semptomlar

Çoğu zaman, iltihaplı eritemli bir papül, püstül veya nodül olarak başlar.

Cerrahi sonrası vakalarda, kapanması zor olan postoperatif bir dehisens olarak ortaya çıkabilir ve ayırıcı tanı olarak cilt enfeksiyonu düşünülebilir.

Ateş ve halsizlik gibi sistemik semptomlar yaygındır. Ülserasyonlar birleşerek büyük ülserler oluşturabilir.

• Klinik değerlendirme

Gangrenöz piyoderma tanısı klinik olarak konulur ve diğer ülserasyon nedenleri dışlandıktan sonra bir dışlama tanısıdır. Cerrahi debridman sonrası ülserasyonun genişlemesi, gangrenöz piyodermayı güçlü bir şekilde düşündürür. Deri biyopsileri tanısal değildir, ancak lezyonların kenarından alınmalı ve vakaların %40'ında yüzeyel damarlarda nötrofiller ve fibrin ile birlikte vaskülit bulunur.

Büllöz (atipik) gangrenöz piyodermalı hastalar, hematolojik hastalık gelişip gelişmediğini belirlemek için periyodik klinik değerlendirme ve tam kan sayımı ile izlenmelidir.

• Yara bakımı

• Kortikosteroidler

• Tümör nekroz faktörü (TNF)-alfa inhibitörleri

• Bazen diğer immünosüpresanlar veya anti-inflamatuarlar

• Hastalığın olası ilerlemesi nedeniyle cerrahi debridmandan kaçınma

Daha az eksüdatif plaklar için nem tutucu oklüzif pansumanlar ve yüksek eksüdatif plaklar için emici pansumanlarla yara iyileşmesi desteklenebilir. Dirençli vakalarda biyolojik pansumanlar ve diğer özel pansumanlar gerekli olabilir. Islak-kuru pansumanlardan kaçınılmalıdır. Yüksek potent kortikosteroidler veya takrolimus ile topikal tedavi yüzeysel ve erken lezyonlarda yardımcı olabilir.

Daha şiddetli belirtiler için, günde bir kez oral yoldan 60 ila 80 mg prednizon yaygın bir birinci basamak tedavidir. TNF-alfa inhibitörleri (örn. infliksimab, adalimumab, etanersept) özellikle inflamatuvar bağırsak hastalığı olan hastalarda etkilidir. Günde bir kez oral yoldan 3 mg/kg siklosporin de özellikle hızlı ilerleyen hastalıkta oldukça etkilidir. Dapson, azatiyoprin, siklofosfamid, klofazimin, talidomid ve mikofenolat mofetil de başarıyla kullanılmıştır. Minosiklin gibi antimikrobiyal ajanlar da vejetatif (yüzeysel) gangrenöz piyoderma için kullanılmıştır.

Yaranın genişleme riski nedeniyle cerrahi tedavilerden kaçınılır (1).

• https://www.msdmanuals.com/pt-br/profissional/dist%C3%BArbios-dermatol%C3%B3gicos/hipersensibilidade-e-doen%C3%A7as-cut%C3%A2neas-reativas/pioderma-gangrenoso