Gangrenöz piyodermaların etiyolojisi bilinmemektedir, ancak inflamatuar barsak hastalığı, romatoid artrit, kanserler ve hematolojik hastalıklar gibi çeşitli sistemik hastalıklarla ilişkili olabilir.

Anormal ve abartılı bir immün yanıt olarak kabul edilir.

Hastaların çoğu 25 ila 55 yaşlarındadır.

Gangrenöz piyodermaların fizyopatolojisi iyi bilinmemekle birlikte, nötrofil kemotaksisi ile ilgili sorunları içerebilir. Dokularda interlökin-8 aşırı ifade edilir. Ülserasyonlar, hastaların yaklaşık %30'unda travma veya cilt lezyonundan sonra, örneğin cerrahi bir işlemden sonra ortaya çıkabilir.

Belirtiler ve semptomlar

Çoğu zaman, iltihaplı eritemli bir papül, püstül veya nodül olarak başlar.

Cerrahi sonrası vakalarda, enfeksiyonla karıştırılan, iyileşmesi zor bir postoperatif dehisens olarak ortaya çıkabilir.

Ateş ve halsizlik gibi sistemik semptomlar yaygındır. Ülserasyonlar birleşerek büyük ülserler oluşturabilir.

• Klinik değerlendirme

Gangrenöz piyodermaların tanısı klinik olup, diğer ülserasyon nedenleri dışlandıktan sonra dışlama tanısıdır. Cerrahi debridman sonrası ülserasyonun yayılması, gangrenöz piyodermayı kuvvetle düşündürür. Cilt biyopsileri tanısal değildir, ancak lezyonların kenarından alınmalı ve vakaların %40'ında yüzeyel damarlarda nötrofiller ve fibrin ile birlikte vaskülit bulunur.

Hematolojik hastalık gelişip gelişmediğini belirlemek için büllöz (atipik) gangrenöz piyodermalı hastalar düzenli klinik değerlendirme ve tam kan sayımı ile takip edilmelidir.

• Yara bakımı

• Kortikosteroidler

• Tümör nekroz faktörü (TNF)-alfa inhibitörleri

• Bazen diğer immünosüpresif veya antiinflamatuar ilaçlar

• Hastalığın olası ilerlemesi nedeniyle cerrahi debridmandan kaçınılmalıdır

Yara iyileşmesi, çok eksüdalı olmayan plaklar için nem tutucu oklüzif pansumanlar ve çok eksüdalı plaklar için emici pansumanlarla desteklenebilir. Refrakter vakalarda biyolojik pansumanlar ve diğer özel pansumanlar gerekebilir. Islak-kuru pansumanlardan kaçınılmalıdır. Yüksek potent kortikosteroidler veya takrolimus ile topikal tedavi, yüzeysel ve erken lezyonlara yardımcı olabilir.

Daha ciddi belirtiler için, 60 ila 80 mg/gün oral prednizon yaygın bir birinci basamak tedavidir. TNF-alfa inhibitörleri (örneğin, infliximab, adalimumab, etanersept) özellikle inflamatuar barsak hastalığı olan hastalarda etkilidir. 3 mg/kg/gün oral siklosporin de özellikle hızla ilerleyen hastalıkta oldukça etkilidir. Dapson, azatiyoprin, siklofosfamid, klofazimin, talidomid ve mikofenolat mofetil de başarıyla kullanılmıştır. Minosiklin gibi antimikrobiyal ajanlar da vejetatif (yüzeysel) gangrenöz piyoderma için kullanılmıştır.

Yaranın genişleme riski göz önüne alındığında cerrahi tedavilerden kaçınılır (1).

• https://www.msdmanuals.com/pt-br/profissional/dist%C3%BArbios-dermatol%C3%B3gicos/hipersensibilidade-e-doen%C3%A7as-cut%C3%A2neas-reativas/pioderma-gangrenoso